Je haar speelt een grote rol in hoe je jezelf ziet. Het bepaalt voor een deel je uitstraling en zelfvertrouwen. Daarom is het schrikken als je merkt dat je haar dunner wordt. Een terugtrekkende haarlijn of bredere scheiding voelt voor veel mensen als verlies. Daardoor ontstaan veel vragen en ook veel misverstanden.
Angst en mythes rond haarverlies
Veel mensen zoeken wanhopig naar oplossingen tegen haarverlies. Ze proberen dure gummies, speciale shampoos en allerlei behandelingen. Sommigen stoppen zelfs met het dragen van een pet of muts. Ze zijn bang dat hun haarzakjes geen lucht meer krijgen. Dat idee klinkt logisch, maar klopt niet.
Haarzakjes halen hun zuurstof niet uit de buitenlucht. Ze krijgen alles wat ze nodig hebben via de bloedbaan. Wat je op je hoofd draagt, heeft daar geen invloed op. Een pet of muts kan dus geen erfelijke kaalheid veroorzaken.
Volgens dermatoloog Ids Boersma zit het probleem onder de huid. Erfelijke kaalheid ontstaat in het haarzakje zelf. Dat ligt diep in de hoofdhuid. Geen pet, muts of shampoo kan daar direct bij.
Dat betekent ook dat shampoos haaruitval niet stoppen. Daar is geen wetenschappelijk bewijs voor. Ze kunnen het haar wel verzorgen, maar het probleem niet oplossen. Toch blijven dit soort producten populair.
Bij ongeveer tachtig procent van de mannen en veertig procent van de vrouwen speelt erfelijke aanleg een rol. Dat proces wordt niet versneld door wat je draagt op je hoofd. Die angst is dus onnodig.
Wanneer haar wél kan beschadigen
Dat betekent niet dat haar nooit schade oploopt door druk of spanning. Er bestaat een andere vorm van haaruitval. Die ontstaat door langdurige trekkracht aan het haar. Dat heet tractie-alopecia.
Dit zie je bijvoorbeeld bij mensen die hun haar altijd strak vast dragen. Een strakke knot of staart kan haarwortels beschadigen. Op dezelfde manier kan een zeer strakke petrand problemen geven.
Die vorm van haarverlies heeft niets te maken met erfelijke kaalheid. Het is puur mechanische schade. Je ziet dit ook bij sporters zoals synchroonzwemsters. Hun kapsels staan vaak strak en langdurig onder spanning.
Het verschil is belangrijk om te begrijpen. Bij erfelijke kaalheid zit het probleem in de haarfollikel zelf. Bij tractie-alopecia is de oorzaak van buitenaf. De aanpak verschilt dus ook.
De handel in hoop en onzekerheid
Dat misverstanden blijven bestaan, is geen toeval. Volgens Boersma zit er veel geld achter verkeerde informatie. Met het probleem wordt meer verdiend dan met de echte oplossing.
In Nederland hebben miljoenen mensen te maken met erfelijke kaalheid. Dat maakt het een enorme markt. Daar springen bedrijven handig op in. Ze verkopen behandelingen zonder bewezen effect.
Denk aan hair gummies, lotions en injecties. Sommige behandelingen kosten duizenden euro’s. Toch is er vaak geen degelijk bewijs dat ze werken. Social media maken dit probleem groter.
Reclames beloven snelle resultaten en volle bossen haar. Dat speelt in op angst en onzekerheid. Mensen willen hoop en grijpen alles aan. Daardoor blijft misinformatie zich verspreiden.
Dit raakt niet alleen mannen. Veel mensen weten niet dat vrouwen ook erfelijk kaal kunnen worden. Bij vrouwen uit het zich anders. Het haar wordt dunner en de scheiding breder. Kale plekken blijven vaak uit.
Toch wordt haarverlies bij vrouwen vaak genegeerd. Het wordt weggezet als stress of leeftijd. Daardoor krijgen veel vrouwen geen juiste diagnose. Ze blijven zoeken naar oplossingen die niet werken.
Jarenlang verkeerd beeld bij artsen
Volgens Boersma is haarverlies te lang gezien als een cosmetisch probleem. Dat heeft grote gevolgen gehad. Artsen grepen vaak pas laat in. Vroegtijdige signalen werden gemist.
In de jaren negentig kwam een effectief middel op de markt. Destijds werd gezegd dat het niet werkte bij vrouwen. Dat bleek later onjuist. Toch bleef dat beeld bestaan.
Daardoor kregen vrouwen minder aandacht en behandeling. Veel van hen raakten onnodig haar kwijt. De medische wereld heeft dat te lang laten gebeuren.
Haarverlies heeft meer impact dan vaak wordt gedacht. Het raakt je zelfbeeld diep. Ongeveer tien procent van de mensen met haarverlies gebruikt antidepressiva. Anderen zoeken hulp bij een psycholoog.
Dat laat zien hoe groot de emotionele last is. Haar is geen detail. Het is onderdeel van wie je bent. Die erkenning kwam veel te laat.
Wat je wél kunt doen bij haarverlies
Als je merkt dat je haar dunner wordt, is snelheid belangrijk. Hoe eerder je erbij bent, hoe meer je kunt behouden. Wacht dus niet tot er duidelijke kale plekken ontstaan.
Ga naar een specialist die beschikt over goede apparatuur. Met moderne scans kan precies worden gezien hoeveel haarfollikels actief zijn. Zo weet je of behandeling zinvol is.
Elke hoofdhuid is uniek. Wat bij de één werkt, werkt bij de ander niet. Daarom is maatwerk belangrijk. Algemene oplossingen bestaan niet.
Ook je kapper kan een belangrijke rol spelen. Die ziet je haar regelmatig van dichtbij. Veranderingen vallen daar vaak eerder op dan bij een huisarts.
Een vaste kapper kent je haar door de jaren heen. Die ziet verschillen in dikte en structuur. Het is waardevol om dat serieus te nemen en erover te praten.
Tot slot is kritisch denken essentieel. Wees voorzichtig met producten die wonderen beloven. Controleer of claims wetenschappelijk zijn onderbouwd. Mooie woorden betekenen niets zonder bewijs.
Laat je niet leiden door angst of marketing. Haarverlies is geen hopeloze situatie. Met de juiste kennis en begeleiding kun je veel winnen. Mensen hoeven vandaag de dag niet meer zomaar kaal te worden.
Bron: Radar
